Eksploatacja Saipem 7000 po raz pierwszy został wynajęty dla Petrobras Brazilian państwowego przedsiębiorstwa naftowego Brazylii. Projekt składał się z instalacji siedmiu platform w Campos Basin – pól naftowych nieopodal Rio de Janeiro. Następnym zleceniem były prace wykonywane w Zatoce Meksykańskiej, gdzie stawiał platformy dla firmy Conoco. W 1989 ówczesny Micoperi 7000 przybył na Morze Północne po raz pierwszy, gdzie podobnie montował platformy wiertnicze w norweskiej części morza. Była to platforma Gyda dla koncernu BP, Togi Template dla firmy Norsk Hydro i platforma Veslefrikk dla Statoil.
Mimo iż jednostka ciągle była zajęta pracami, Micoperi zmagał się z problemami finansowymi związanymi z niską cena ropy naftowej w późnych latach osiemdziesiątych. W 1991 Micoperi został zmuszony sprzedać część majątku (w tym Micoperi 7000) innej włoskiej firmie – Saipem. Saipem przejął jednostkę bez wstrzymywania jej pracy, z zachowaniem załogi oraz wsparciem inżynieryjnym. Micoperi 7000 został przemianowany na Saipem 7000.
Jednostka kontynuowała pracę, stawiając kolejne platformy do wydobywania gazu i ropy z dna Morza Północnego, Zatoki Meksykańskiej, wschodnich wybrzeży Kanady i zachodnich Afryki.