Stary Ratusz w Legnicy – reprezentacyjny budynek zbudowany w latach 1737–1741 w stylu barokowym znajdujący się na legnickim Rynku. Początkowo był siedzibą władz miejskich, w roku 1928 został zaadaptowany na siedzibę teatru. Obecnie mieści się w nim administracja teatru oraz garderoby aktorów.
Historia Pierwszy drewniany ratusz w Legnicy powstał już w XIV wieku na podstawie przywileju księcia Bolesława III Rozrzutnego. Budynek ten podobnie jak i następny, murowany, był niszczony w pożarach. Budowla obecna została wzniesiona w latach 1737–1741 pod kierunkiem Franza Michaela Sheerhofera, jako fragment zabudowy Rynku. Pierwsze posiedzenie rady miejskiej odbyło się 15 maja 1741 roku, a ostatnie - 164 lata później - 8 kwietnia 1905 roku. Obiekt był przebudowany w roku 1836, a następnie w latach 1926–1928 ponownie, z przeznaczeniem na teatr, dobudowano wówczas niską wieżę. Budowla była remontowana w latach 1960–1960, a ostatnio w latach 1977–1978. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 29 marca 1949 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków.