Od 11 do 13 czerwca pułk prowadził intensywny pojedynek artyleryjski z przygotowującą się do natarcia artylerią niemiecką. Pułk był intensywnie atakowany przez lotnictwo nieprzyjaciela w rejonie stanowisk ogniowych tracąc w dniach 13 i 14 czerwca 15 poległych, 40 rannych żołnierzy i 242 konie. 14 czerwca wojska niemieckie przy niezwykle silnym wsparciu ogniowym artylerii i lotnictwa przystąpiły do natarcia. W pojedynkach ogniowych i ogniu kontrbateryjnym prowadzonym przez wrogą artylerię zostały ostrzelane jednocześnie wszystkie baterie pułku, tracąc do godziny 8.00, 4 haubice. Po uzyskaniu powodzenia wojska niemieckie rozpoczęły likwidację obrony francuskich wojsk fortecznych i 52 DP. Drugorzutowa Polska 1 DGren. zajęła pozycje obronne i w godzinach popołudniowych przyjęła uderzenie i odpieranie niemieckiego natarcia. W nocy 14/15 artyleria dywizyjna powróciła w podporządkowanie macierzystej dywizji zmieniając stanowiska ogniowe. Równocześnie od 15 czerwca pułk prowadził działania opóźniające zmieniając stanowiska ogniowe. Walcząca w polskim zgrupowaniu ppanc. mjr Kosiora 10 bateria art. ppanc na odcinku francuskiej 52 DP nie powiadomiona o odwrocie została w większości unicestwiona 16 czerwca w nocy. Resztki jej z dwoma działami 47 mm dołączyły do pułku tego samego dnia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 1 Wileński Pułk Artylerii Lekkiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.