Paul McNamee (ur. 12 listopada 1954 w Melbourne) – australijski tenisista, czołowy deblista świata przełomu lat 70. i 80. XX wieku. Dwa razy wygrywał Wimbledon w deblu, jeden raz w mikście, dwukrotnie zdobywał również deblowe międzynarodowe mistrzostwo Australii. Znaną parę tworzył zwłaszcza ze swoim rodakiem Peterem McNamarą, a uzyskiwane wyniki pozwoliły mu awansować na pozycję lidera światowego rankingu tenisowej gry podwójnej. Dwukrotnie przyczynił się do zdobycia przez Australię Pucharu Davisa.
Kariera tenisowa McNamee rozpoczynał treningi tenisowe w Melbourne pod kierunkiem Johna P. Rayana, zdobywając miejsce w krajowej czołówce juniorskiej. W 1973 triumfował w juniorskiej edycji Australian Open. Od 1977 znajdował się w okolicach pierwszej setki rankingu Association of Tennis Professionals (ATP) w grze pojedynczej, by w 1979 awansować na miejsce 65.; jeszcze wyżej znalazł się w klasyfikacji cyklu Grand Prix. Rok później zanotował dalszy awans, co zawdzięczał takim wynikom jak wygrana w Palm Harbor (w finale ze Stanem Smithem), finał w Palermo (w finale z Guillermo Vilasem) czy ćwierćfinał Australian Open i 1/8 finału French Open.