W marcu 1983 gra z innymi partnerami stała się dla McNamee koniecznością, wobec poważnej kontuzji McNamary, która wyłączyła go z aktywności sportowej na około półtora roku. McNamee próbował w 1983 grać m.in. z amerykańskim mistrzem debla Brianem Gottfriedem, z którym wygrał na trawie londyńskiego Queen’s Clubu oraz doszedł do ćwierćfinału Wimbledonu. Z większym powodzeniem grał w parze z rodakami; w grudniu 1983 sięgnął po swój czwarty wielkoszlemowy tytuł, wygrywając Australian Open z Markiem Edmondsonem (w finale pokonali Steve’a Dentona i Sherwooda Stewarta 6:3, 7:6), a w Brisbane wygrał w parze z Patem Cashem. Z tym ostatnim grał regularnie w 1984, co przyniosło trzy wygrane turniejowe oraz finał Wimbledonu, przegrany w pięciu setach (2:6, 7:5, 2:6, 6:3, 3:6) do Johna McEnroe i Petera Fleminga.

McNamara powrócił do tenisa jesienią 1984, odnawiając także współpracę deblową z McNamee;