Andrzej Felicjan Marchwiński (ur. 29 marca 1905 w Warszawie, zm. 29 czerwca 1946 w Chylicach k. Warszawy)
Syn Władysława (inż. technologa) i Łucji Lauber. Uczeń Gimnazjum Kulwiecia w Warszawie, maturę zdał w kuratorium w 1923 roku; w czasie wojny polsko-bolszewickiej wstąpił do Straży Obywatelskiej w Warszawie – instruktor i d-ca kompanii. W okresie gimnazjalnym działacz na terenie organizacji młodzieżowych: członek Komitetu Wykonawczego Rady Naczelnej Ligi Młodzieży Polskiej.
Od 1923 roku student Wydziału Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył w 1927 roku. W 1930 roku został doktorem praw ekonomicznych UW (promotor prof. Eugeniusz Jarra). Ukończył studia w Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze.
Działacz akademicki: dwukrotny prezes Zrzeszenia Akademickich Stowarzyszeń Ligi Narodów 1926-27; prokurator Sądu Koleżeńskiego Bratniej Pomocy Studentów Uniwersytetu Warszawskiego 1926/27. Od roku 1923/24 należy do P.K!A.