Teoria „startu” do samoczynnego wzrostu (take-off) została opracowana przez Walta Rostowa. Wyszedł on z założenia, że determinantem rozwoju gospodarczego jest dynamika społeczeństwa, jego predyspozycje do dokonywania zmian technicznych i gospodarczych oraz polityka gospodarcza państwa. Przyjmując kryterium stopnia technicznego wyposażenia produkcji, poziomu produkcji i konsumpcji oraz stopnia akumulacji wyróżnił 5 stadiów rozwoju państwa: stadium pierwsze oparte jest na społeczeństwie tradycyjnym. Występuje niski poziom wiedzy i techniki, co nie stymuluje wzrostu gospodarczego. Większość zasobów jest skoncentrowana w rolnictwie. Studium drugie wiąże się z istnieniem tzw. społeczeństwa przejściowego. Tworzone są wstępne warunki do startu. Stopniowo rozwija się handel i przemysł. Pojawiają się także nowe technologie i wynalazki, a także kształtuje się struktura instytucjonalna. Stadium trzecie to moment powstania społeczeństwa dynamicznego. Następuje „start” uruchamiający mechanizmy zapewniające samoczynny wzrost gospodarczy. Rosną oszczędności, stopniowo znajduje zastosowanie teoria racjonalności zachowań, a ludzie kierują się motywem zysku. Stadium czwarte kreuje dojrzałą gospodarkę. Cała gospodarka działa zgodnie z zasadą racjonalnego gospodarowania. Pojawia się kadra specjalistów podejmująca strategiczne decyzje.