Ordynacje założone przez polskie rody w okresie zaborów Zabór austriacki Ordynacja Przeworska Lubomirskich – założona w 1825 przez Henryka Lubomirskiego, zatwierdzona dopiero w 1869, zlikwidowana w 1944 w wyniku reformy rolnej Ordynacja Rozwadowska Lubomirskich – założona w 1865 roku przez Hieronima Adama Lubomirskiego, zlikwidowana w 1944 w wyniku reformy rolnej. Ordynacja Łańcucka Potockich – założona w 1830 przez Alfreda Potockiego, zlikwidowana w 1944 w wyniku reformy rolnej Ordynacja Sieniawska Czartoryskich – założona przez Władysława Czartoryskiego, zatwierdzona w 1897, zlikwidowana w 1944 w wyniku reformy rolnej Ordynacja Chrostkowska Lewickich, później Siemińskich-Lewickich, założona w 1856 roku, istniała do 1939 roku. Ordynacja Skalska Gołuchowskich – istniała do 1939 Ordynacja Poturzycka Dzieduszyckich – założona w 1893 przez Włodzimierza Dzieduszyckiego, istniała do 1939 Ordynacja na Wysuczce Czarkowskich-Golejewskich – istniała do 1939 Ordynacja Niżbork-Czachorowska Baworowskich – istniała do 1939 Ordynacja Borynicka Borkowskich, później Mycielskich – istniała do 1939
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ordynacja rodowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.