Ibis grzywiasty (Geronticus eremita) – gatunek dużego ptaka z rodziny ibisów (Threskiornithidae), zamieszkujący głównie Maroko (nieliczne gniazdujące pary) i Turcję (reintrodukowany). Lęgnie się również obecnie na stromych skalistych wybrzeżach Atlantyku. Jeszcze w XVII w. występował w Europie, rozmnażał się w dolinie Dunaju, Austrii i Szwajcarii. Obecnie ptaki te są zagrożone wyginięciem. Nazwę zawdzięcza czubowi piór z tyłu głowy. Nie wyróżnia się podgatunków.
Charakterystyka Wygląd zewnętrzny Naga skóra na głowie, czarne upierzenie, czerwony dziób. Dymorfizm płciowy nie jest widoczny. Znaczna część głowy jest nieopierzona – jest czerwona z przedłużonymi piórami na karku. Posiada krótsze nogi niż ibis kasztanowaty. Rozmiary długość ciała 70–80 cm, rozpiętość skrzydeł 1,25–1,35 m. Masa ciała ok. 1–1,2 kg.
Środowisko Zamieszkuje tereny górzyste, półpustynne i stepowe.
Pożywienie Chrząszcze, mrówki, pająki, pomrowiki, skorki, skorpiony, stonogi i szarańcza.
Lęgi thumb|240px|Jaja z kolekcji muzealnej Okres lęgów Zwykle rozpoczyna się w marcu lub kwietniu. Gniazdo Buduje na półkach skalnych. Jaja 2–4 Wysiadywanie 24–28 dni Pisklęta W wieku 43–47 dni opuszczają gniazdo.