Alberto Di Chiara (ur. 29 marca 1964 w Rzymie) – piłkarz włoski grający na pozycji lewego obrońcy lub pomocnika.
Kariera klubowa Di Chiara wychował się w zespole AS Roma. W jego barwach zadebiutował w sezonie 1980/1981, jednak zaliczył w nim tylko jeden mecz. Miał więc niewielki udział w wywalczeniu wicemistrzostwa Włoch i Pucharu Włoch. W sezonie 1981/1982 zagrał tylko trzykrotnie i latem został zawodnikiem drugoligowej Reggiany. Tam Di Chiara grał w podstawowym składzie, a w 1983 roku znów zmienił barwy klubowe i tym razem został piłkarzem US Lecce. W Lecce występował na boku pomocy. Udany był dla niego sezon 1984/1985, w którym strzelił 6 goli (najwięcej w karierze) i wywalczył awans z Serie B do Serie A. W Serie A Lecce spisało się słabo. Zdobyło zaledwie 16 punktów i zajęło ostatnią, 16. pozycję.
Po degradacji „giallorossich” do drugiej ligi Di Chiara przeszedł do zespołu Fiorentiny. W drużynie z Florencji spędził 5 sezonów i rozegrał ponad 130 spotkań, ale nie osiągnął żadnych sukcesów. W 1991 roku Alberto został obrońcą Parmy. Już w tym samym sezonie zdobył Puchar Włoch, a w 1993 roku zdobył Puchar Zdobywców Pucharów (wystąpił w wygranym 3:1 finale z Royal Antwerp FC). W 1993 roku natomiast zdobył Superpuchar Europy.