Klauzula IV – element programu politycznego Partii Pracy z Wielkiej Brytanii.
Zawiera podstawowe cele i wartości partii, które uległy zmianie na przestrzeni dziewięciu dekad. Formułuje ona podstawowe założenia polityki gospodarczej partii.
Powstanie Klauzuli IV Klauzula IV została napisana przez Sidneya Webba w 1917. Partia Pracy inkorporowała ją do swojego programu rok później.
Podstawowym założeniem Klauzuli IV była powszechna nacjonalizacja. W tamtych czasach była ona równoznaczna z modernizacją. Szczególnie popierano nacjonalizację kolei ze względu na nieustanne walki toczone przez rywalizujące firm zarządzające transportem kolejowym.
Idee Klauzuli IV zostały uwzględnione w Manifeście Partii Pracy z 1945 r. Postulowano w nim nacjonalizację kluczowych gałęzi przemysłu brytyjskiego. Publiczną własnością miały zostać objęte m.in.: Transport krajowy Przemysł stalowo-żelazny Przemysł paliwowy i energetyczny
W Manifeście czytamy:
Ponadto Manifest postulował pełne wykorzystanie wszystkich czynników produkcji. Zatrudnienie miało być pełne, nawet za cenę państwowej ingerencji w największe brytyjskie firmy.