Roosevelta o najważniejszych kwestiach strategicznych.
Został szefem sztabu Eisenhowera w AFHQ we wrześniu 1942 roku i zyskał reputację „siepacza” Eisenhowera ze względu na swój szorstki i wymagający styl bycia. Z powodzeniem reprezentował jednak Eisenhowera również w delikatnych misjach wymagających dyplomatycznych umiejętności. Smith brał udział w negocjacjach rozejmu między Włochami a aliantami, który podpisał w imieniu Eisenhowera. W 1944 roku został szefem sztabu SHAEF, ponownie pod przewodnictwem Eisenhowera. Na tym stanowisku Smith z powodzeniem wynegocjował dostawę żywności i opału przez niemieckie linie dla wyziębionej i głodującej holenderskiej ludności cywilnej, a także zainicjował rozmowy na temat wcześniejszej kapitulacji sił niemieckich w Holandii przed 1 Armią Kanadyjską 5 maja 1945 roku. W maju 1945 roku Smith spotkał się z przedstawicielami niemieckiego Naczelnego Dowództwa w Reims we Francji, aby przyjąć kapitulację niemieckich sił zbrojnych i podpisał w imieniu Eisenhowera akt kapitulacji Niemiec 7 maja 1945 roku.