Następnie trafił do „obozu dla generałów” w Trent Park. W niewoli spędził resztę wojny pozostając w znakomitych stosunkach z Anglikami, z którymi dyskutował o próbach Wunderwaffe na poligonie wojskowym w Kummersdorfie (gmina Am Mellensee). W lipcu 1945 przeszedł amputację nogi, lecz zaopatrzono go w protezę. 25 listopada 1947 został zwolniony.
Zmarł w Söcking (obecnie dzielnica Starnbergu), kilka miesięcy po powrocie do Niemiec.
Jest mi wstyd być oficerem – tak miał skomentować niemieckie zbrodnie wojenne w Rosji, których był świadkiem. Nie był członkiem NSDAP.
Odznaczenia Krzyż Żelazny II Klasy (17 października 1914) Order Zasługi Wojskowej (Bawaria) (16 listopada 1914) Krzyż Żelazny I Klasy (3 czerwca 1915) Krzyż Zasługi Wojskowej (Austria) (5 kwietnia 1916) Order Maksymiliana Józefa (5 lipca 1916) Srebrna Odznaka za Rany (22 listopada 1916) Krzyż Honorowy dla Walczących na Froncie Medalla de la Campaña Española 1936−1939 – Hiszpania (1939) Medal Wojskowy (Hiszpania) (1939) Odznaka Wojsk Pancernych Legionu Condor (19 maja 1939) Złoty Krzyż Hiszpanii z Mieczami i Brylantami (6 czerwca 1939) Okucie Ponownego Nadania Krzyża Żelaznego II Klasy (1939) Okucie Ponownego Nadania Krzyża Żelaznego I Klasy (1939) Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (31 grudnia 1941) Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942