operacji Sunrise spotkał się z SS-Obergruppenführerem Karlem Wolffem w celu uzgodnienia warunków kapitulacji wojsk niemieckich we Włoszech, co nastąpiło 2 maja 1945 roku.
Jako szef Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA) na wczesnych etapach zimnej wojny nadzorował irański zamach stanu w 1953 roku, gwatemalski zamach stanu z 1954 roku, program samolotów szpiegowskich Lockheed U-2, program kontroli umysłu Project MKUltra oraz inwazję w Zatoce Świń. Został zwolniony z funkcji przez prezydenta Johna F. Kennedy'ego z powodu fiaska tej ostatniej operacji.
Był jednym z członków Komisji Warrena badającej sprawę zabójstwa Johna F. Kennedy’ego. Pomiędzy okresami w służbie rządowej Dulles był prawnikiem i partnerem biznesowym w spółce Sullivan & Cromwell. Jego starszy brat, John Foster Dulles, był sekretarzem stanu w administracji prezydenta Dwighta Eisenhowera, a na jego cześć nazwano port lotniczy Waszyngton-Dulles.
Przypisy
Kategoria:Funkcjonariusze służb specjalnych Stanów Zjednoczonych Kategoria:Ludzie roku tygodnika Time Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jerzego Waszyngtona Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Ludzie zimnej wojny Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1969