thumb|Gieorgij Żylenkow w 1943 roku Gieorgij Nikołajewicz Żylenkow, ros. Георгий Николаевич Жиленков (ur. w 1910 r. w Woroneżu, zm. 1 sierpnia 1946 r. w Moskwie) – radziecki funkcjonariusz partyjny, dowódca oddziału organizacyjno-propagandowego przy dowództwie Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej (RNNA), jeden z głównych propagandzistów Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA), a następnie naczelnik oddziału propagandy Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji (KONR) podczas II wojny światowej.
Uczył się w szkole przemysłowo-technicznej w Moskwie. Od 1926 r. pracował jako ślusarz w zakładach budowy maszyn im. Lenina w Woroneżu. W 1929 r. przystąpił do Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików), dochodząc do funkcji sekretarza rajkomu partii w jednej z dzielnic Moskwy. Od stycznia 1940 r. był członkiem moskiewskiego komitetu miejskiego WKP(b). W 1941 r. wstąpił do Armii Czerwonej. Został komisarzem politycznym w jednej z brygad 32 Armii i jednocześnie członkiem jej wojskowej rady. 14 października tego roku dostał się do niewoli niemieckiej pod Wiaźmą. Natychmiast podjął kolaborację z Niemcami, ukrywając prawdziwą tożsamość. Od listopada służył jako kierowca w niemieckiej 252 Dywizji Piechoty pod fałszywym nazwiskiem Maksimow. Następnie współuczestniczył w formowaniu oddziałów dywersyjnych w ramach Grupy Armii „Środek”.