Odtworzony we Francji w 1940. Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii 17 lipca 1940 odtworzony jako 10 dywizjon artylerii motorowej w Happenden obok Douglas. Następnie istniał jako 10 Pułk Artylerii Lekkiej w składzie 10 Brygady Kawalerii Pancernej. Powraca ostatecznie do swojej pierwotnej nazwy – 1 Pułku Artylerii Motorowej 14 sierpnia 1942 roku. Jednocześnie wyszedł ze składu 10 BKPanc., a wszedł w podporządkowanie Grupy Wojsk Wspierających 1 Dywizji Pancernej. W kwietniu 1943 roku z rozformowanej 1 Brygady Strzelców w skład pułku wszedł II dywizjon 1 Pułku Artylerii Lekkiej, jako ponadetatowy IV dywizjon. Etatowo pułk artylerii motorowej przewidywał posiadanie trzech dwu bateryjnych dywizjonów, łącznie: 57 oficerów, 247 podoficerów i 370 kanonierów. 24 armato-haubice 25-funtowe, 44 motocykle, samochodów: osobowych 10, półciężarowych 46, ciężarowych 18, 36 ciągników artyleryjskich, 48 jaszczy i 9 samochodów pancernych (dla obserwatorów). 8 września 1943 roku IV dywizjon został wcielony do 1 Pułku Artylerii Ciężkiej jako jego III dywizjon. W styczniu 1944 roku haubico-armaty 25-funtowe zostały przekazane dla 2 Pułku Artylerii Motorowej. W marcu 1944 roku dotarły do pułku pierwsze działa samobieżne Sexton, w lipcu czołgi Sherman OP. Od 25 maja 1944 roku rozpoczęto organizację 1 PAMot. w/g etatu brytyjskiego WEII/190A/2.