Nocą 10/11 sierpnia pułk zmienił stanowiska ogniowe na południe od Cauvicourt. Dodatkowo 10 i 11 sierpnia pułk wspierał sąsiednią 3 Kanadyjską Dywizję Piechoty podczas walk o las Quesnay. Do 12 sierpnia prowadził ogień wspierając 3 Brygadę Strzelców i 10 psk w obronie zdobytych pozycji. Tego dnia II dywizjon został przydzielony do 10 psk, którego zadaniem było prowadzenie rozpoznania le Bu-sur Rouvres na rzece Laison, gdzie poszukiwał przepraw. Od początku wejścia do walki cały czas znajdował pod intensywnym ogniem artylerii nieprzyjaciela. Również reszta pułku prowadziła ogień artyleryjski przeciw bateryjny. Podczas walk pomiędzy 8 a 12 sierpnia 1944 r. pułk utracił 1 działo samobieżne. 14 sierpnia 1944 r. przygotowujący się do wsparcia ogniowego natarcia pułk został zbombardowany przez bombowe lotnictwo brytyjskie w wyniku czego zginął 1 żołnierz, a 4 zostało rannych. 15 sierpnia pułk dwa razy zmieniał stanowiska ogniowe zajmując w rejonie Rouvers i Sassy. 16 sierpnia prowadził ogień z rejonu Sassy. Następnego dnia ostrzeliwał drogę do Chambois, a na niej maszerujące kolumny wojsk niemieckich. W dniu 18 sierpnia pułk wspierał ogniem artyleryjskim prowadzone na wzg. 258 i 240 natarcie grupy taktycznej mjr Stefanowicza 1 pułk pancerny i część bspodh. 1 pamot.