1 pułk artylerii przeciwpancernej (1 pappanc) – oddział artylerii przeciwpancernej Polskich Sił Zbrojnych.
Historia, formowanie i zmiany organizacyjne 13 września 1942 roku 10 Szwadron Przeciwpancerny został przemianowany w 1 Pułk Artylerii Przeciwpancernej, jednak jego organizacja trwała, aż do jesieni 1942 roku. Jako pułk rozpoczął funkcjonowanie 12 listopada 1942 roku. Tego dnia dowódca pułku, podpułkownik Jerzy Deskur podpisał rozkaz dzienny nr 1, w którym stwierdził: „pułk zostaje sformowany z pozostałej kadry Dywizjonu Przeciwpancernego 10 Brygady Kawalerii (10 Szwadron Przeciwpancerny) i żołnierzy ostatnio przybyłych do Wojska Polskiego w Wielkiej Brytanii z Rosji, Francji, Afryki, Argentyny i Kanady. Obowiązkiem Pułku jest przyjąć na siebie dalsze prowadzenie tradycji i historii Dywizjonu Przeciwpancernego 10 Brygady Kawalerii, chlubnie zapisanych krwią swych żołnierzy w walkach o Wolność, Niepodległość i Honor Ojczyzny w Polsce i Francji, – stać się gotowym do wywalczenia WIELKIEJ, WOLNEJ I NIEPODLEGŁEJ POLSKI przez chwalebną służbę żołnierską”Rozkaz dzienny nr 1 z 13 września 1942 roku.. Pułk wchodził w skład Grupy Wojsk Wspierających 1 Dywizji Pancernej generała brygady Stanisława Maczka. Kultywował tradycje kawaleryjskie. Kadrę pułku stanowili w większości oficerowie kawalerii.