Znajduje się tu 331 jezior, z których ważniejsze: Siebieskie (ob.), łączące się przez rzekę Uhorynkę zjez. Orono (Worono), Białm i Nieczeroco (ob.), z którego wypływa rz. Swołna. Jezioro Ołbito, właściwie Wałbiato, mylnie Olbit (ob.), łączy się przez niewielki ruczaj z jez. Niszcza (ob.); jez. Osyń (ob.); jez. Swibło, długie 7 w., szerokie 4 w., z którego wypływa rzka Ustie; jez. Niewiedło (ob.); w końcu Jassy (ob.) i Jezierzyszcze (ob.). Cały powiat jest bagnisty, zwłaszcza zaś północna jego część obfituje w rozległe błota. l tak na pograniczu pow. lucyńskiego i gub. pskowskiej zalega błoto mające do 130 w. kw.; ku płn. zakończono j'est lasem sl)snowym, od płd. traktem pocztowym z Siebieża do Lucyna, od wsch. ogranicza je rzka Issa. Na prawym brzegu rz. Wielkiej, pomiędzy jez. Ostrowite, Krzywe, Białe i wsią Kuryłowe, znajduje się błoto zajmujące do 200 w. kw., przerznięte pagórkami, drogami i w wielu miejscach pokryte zaroślami. Dalej znajdujd się błoto rozległe 15 w. pomiędzy jez. Szewino, Berezno, Swierzno i Jezierzyszcze, rozdzielone na dwie połowy przez drogę wiodącą z folw. Siedanowa do wsi Jezierzyszcze. Błoto przylegające do granic pow. drysiel1skiego i zajmujące 26 w. kw., dochodzi od płn. do jaz. Osyń, od płd. do rz. Niszczy, od zach. ograniczone lasami sosnowemi, od wsch. zaś drogą pocztową.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Powiat siebieski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.