W styczniu 1940 zostało złożone zamówienie na pierwszą partię 130 okrętów typu Fletcher. Aby przyśpieszyć budowę okrętów zamówienie rozdzielono pomiędzy 11 stoczni. Położenie stępek pod dwa pierwsze okręty typu USS „Nicholas” i USS „O Bannon” miało miejsce 3 marca 1941 w stoczni Bath Iron Works. USS „Nicholas” wszedł do służby 4 czerwca 1942.
W porównaniu z poprzednimi typami niszczycieli budowanymi dla US Navy na jednostkach typu Fletcher znacznemu wzmocnieniu uległo uzbrojenie przeciwlotnicze (a także inne), co spowodowało wzrost wyporności okrętów. Ich gładkie pokłady wzmocniły konstrukcję, ograniczając jednocześnie wolną przestrzeń.
Zastosowanie Od 1942 niszczyciele typu Fletcher wzięły aktywny udział w walkach przeciwko siłom osi. Do końca wojny w walkach utracono 17 okrętów. Podczas walk w czasie II wojny światowej liczba uzbrojenia przeciwlotniczego wzrosła do poziomu 5 dwulufowych dział 40 mm Boforsa oraz siedmiu 20 mm dział Oerlikona w 1945. Trzy niszczyciele (z sześciu planowanych) zostały zbudowane z katapultami samolotów, co kosztowało je jedno stanowisko dział 127 mm oraz tylne stanowisko wyrzutni torpedowych (wybudowane niszczyciele to („Pringle”, „Stevens”, „Halford”).