Kazimierz Suder (ur. 23 lipca 1922 w Mogile (obecnie Kraków), zm. 27 listopada 2012 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, protonotariusz apostolski (infułat), kapłan archidiecezji krakowskiej, długoletni proboszcz parafii Ofiarowania NMP w Wadowicach. Był ostatnim żyjącym seminaryjnym przyjacielem Karola Wojtyły, późniejszego papieża Jana Pawła II.
W czasie okupacji tajnie studiował teologię w archidiecezjalnym seminarium. W październiku 1941 został skierowany do Makowa Podhalańskiego, gdzie pracował w urzędzie parafialnym pod opieką proboszcza – księdza Stanisława Czartoryskiego.
Święcenia kapłańskie otrzymał 5 kwietnia 1947 z rąk kardynała Adama Stefana Sapiehy.
Praca duszpasterska W latach 1947-1968 pracował jako wikariusz w Łapanowie, Żywcu oraz Chrzanowie. Od 1968 do 1972 proboszcz w Wilkowicach koło Bielska-Białej, pełnił tam również w latach 1971-1972 funkcję wicedziekana dekanatu Biała.
Najdłużej pracował jednak, jako wikariusz w parafii św. Anny w Krakowie (1972-1984), gdzie opiekował się m.in.