24 lipca Biuro Administracji Armii zarządzeniem L.dz. 2277/tj. poleciło wyposażyć dywizjon w 4 armaty 75 mm i 4 haubice 100 mm.
Mobilizacja i rozformowanie pułku Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” pułk po sformowaniu przewidzianych planem pododdziałów ulegał likwidacji.
W mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czarnym, pododdziały pułku mobilizowałyW nawiasie podano nazwę pododdziału mobilizującego.: 16 dywizjon artylerii lekkiej motorowej (I dywizjon) motorowy pluton parku uzbrojenia nr 671 (bateria techniczno-gospodarcza) W I rzucie mobilizacji powszechnej: 6 dywizjon artylerii ciężkiej motorowej (II dywizjon) filia parku stałego broni pancernych nr 61 (park samochodowy) 15 sierpnia I dywizjon, przebywający w rejonie Rzeszowa na koncentracji oddziałów 10 Brygady Kawalerii, został postawiony w stan gotowości bojowej. 24 sierpnia po zarządzeniu mobilizacji alarmowej grupy czarnej został uzupełniony do stanu wojennego. 31 sierpnia, w pierwszym dniu mobilizacji powszechnej, I dywizjon został przemianowany na 16 dywizjon artylerii lekkiej motorowejPiotr Zarzycki podaje, że dywizjon przemianowano w dniu 1 września 1939.. Z tej okazji dowódca dywizjonu, mjr Kazimierz Żmudziński zorganizował „kolację” z udziałem między innymi dowódcy i szefa sztabu 10 BK.