Edmund Ferdynand Andraszek, imię otrzymane na chrzcie: Ferdynand, imię zakonne: Edmund (ur. 22 października 1784 w Bruntalu (ówcześnie Freudenthal), zm. 24 czerwca 1837 w Warszawie) – pijar, przyrodnik, filolog klasyczny, poeta łaciński i pisarz religijny.
Życiorys Urodził się 22 października w roku 1784 we Bruntalu (Fredenthal) na Morawach. W Lipníku koło Ołomuńca ukończył szkołę pijarów. Następnie w roku 1799 przybył do Polski, do Opola Lubelskiego (11 września), w celu dalszego kształcenia się w kolegiach pijarskich. W tym samym roku wstąpił do zakonu, w Łukowie odbył 2. rok nowicjatu. Następnie studiował retorykę (1801/1802) i filozofię (lata: 1802/1803-1803/1804) Po powrocie do Opola (jesień 1804) nauczał jako nauczyciel w nowo powołanym nowicjacie, pomimo braku ślubów zakonnych, które złożył dopiero w roku 1808Ksiądz Edmund Andraszek Biblioteka Warszawska, 1862 t.II, Warszawa, w drukarni Gazety Polskiej, s. 305-325.. Korzystając z oranżerii i gabinetu historyi naturalnej w pałacu Lubomirskich studiował przyrodoznawstwo. W Kumowie, w dobrach biskupa Wojciecha Skarszewskiego, otrzymał z jego rąk 23 października 1808 święcenia kapłańskie. Przez 6 lat uczył w kolegiach w: Opolu Lubelskim, Łukowie, Radomiu i Warszawie (ul.