Od 12 czerwca pułk ponownie został przesunięty w rejon działań bojowych przemieszczając się w rejon Capella sul Tavo. Następnie przystępując do pościgu pułk dotarł do miejscowości Fermo. 26 czerwca zajął stanowiska ogniowe w rejonie Granaro. Od 28 czerwca 3 Kpal prowadził ostrzał pozycji nieprzyjaciela i jego kolumn podczas odwrotu znad rzeki Chienti. Od dnia 1 lipca 1944 r. I dywizjon wspierał Pułk Ułanów Karpackich w pozorowanym natarciu na Ankonę pomiędzy brzegiem morza a drogą nr 16. 2 lipca reszta pułku zajęła stanowiska ogniowe (SO) w rejonie miasta Recanati. Natomiast I dywizjon prowadził ostrzał wrogich pozycji na linii rzeki Musone. 3 lipca pułk bez I dywizjonu zajął SO na północ od Loreto. 9 lipca I dywizjon współdziała w opanowaniu wzg. Monte Freddo przez 2 kompanię komandosów (111 kompanię ochrony mostów), a następnie wspomagał obronę tego wzgórza przed niemieckimi kontratakami. Wkraczając w dniu 18 lipca do Ankony wraz z PUK i 2 kompanią komandosów. Reszta pułku w ramach Artylerii Dywizyjnej 3 DSK wykonuje ognie wspierające z SO w rejonie Osimo i Ankony. 19 lipca pułk zajął SO na południe od miasta Polombino. 20 lipca I dywizjon wraz z PUK przeszedł do pościgu. 3 Kpal od nocy 20/21 lipca wspiera 4 pułk pancerny i 1 bsk ze stanowisk w M. Marciano.