Aleksander Jan Jabłonowski herbu Prus III (ur. ok. 1672, zm. 28 lipca 1723 w Busku) – chorąży wielki koronny w latach 1693–1723, starosta dźwinogródzki w 1697 roku, starosta korsuński w 1687 rokuUrzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 170., starosta buski.
Rodzina Był drugim synem hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jana Jabłonowskiego (1634–1702) i Marianny z Kazanowskich (ur. 27 marca 1643) oraz ojcem Józefa Aleksandra Jabłonowskiego, wojewody nowogródzkiego.
Życiorys Wraz z bratem Janem Stanisławem odebrał wykształcenie w szkołach jezuickich we Lwowie i Pradze, uzupełnione potem w podróżach zagranicznych. W 1685 zatrzymał się na dłużej w Paryżu, gdzie zetknął się z nauką astronomii. W 1686 obaj bracia ogłosili swoją dysertację naukową Theses mathematicae ex variis tractatibus propugnabuntur. Podczas wojen z Turcją był rotmistrzem chorągwi pancernej. Podczas wojen z Turcją był rotmistrzem koronnej chorągwi pancernej, która w pierwszym kwartale 1690 roku liczyła 120 koni, a po mobilizacji na wyprawę mołdawską w następnym roku — 100 koni.