w sensie formalnym prawo zapoznania się z treścią księgi każdej zainteresowanej osoby).
Zasada szczegółowości - hipoteka na konkretnej nieruchomości (a nie na całym majątku dłużnika).
Zasada niepodzielności - podział nieruchomości nie wpłynął na prawa wierzyciela.
Hipoteczne prawo zastawu mogło być trzech rodzajów: umowne, wypływające z zawartych umów sądowe, oparte na odpowiednich wyrokach ustawowe, oparte na zasadach prawa i niewymagające zgody dłużnika, ani wyroku zabezpieczającego
W 1825 roku wyszła nowa ustawa o hipotekach (uproszczono same księgi hipoteczne, rozciągnięte przepisy prawa hipotecznego również na tzw. małą własność). Uchwalona przez Izbę Poselską 6 czerwca większością 55 przeciw 51, zatwierdzona przez Aleksandra I 13 czerwca, ogłoszona 6 sierpniaPrawo o przywilejach i hipotekach (Dziennik praw Królestwa Polskiego. 1825, T. 9, nr 40 s. 355 - 373).. Przypisy
Bibliografia Bardach J., Leśnodorski B., Pietrzak M., Historia państwa i prawa polskiego, Warszawa 1985, s. 384-385
Kategoria:Polskie ustawy Kategoria:Prawo Królestwa Kongresowego Kategoria:Źródła prawa polskiego okresu zaborów