Wasił Petrow Kołarow (; ur. 28 lipca 1877 w Szumenie, zm. 23 stycznia 1950 w Sofii) – bułgarski działacz komunistyczny, prawnik i polityk, obok Georgi Dimitrowa i Dimityra Błagojewa, z którymi w 1919 roku założył Bułgarską Partię Komunistyczną, był liderem bułgarskiego ruchu robotniczego w XX-leciu międzywojennym, jednym z pomysłodawców krwawo stłumionego powstania wrześniowego w 1923 roku, po którym musiał wyjechać z kraju. Od początku lat 20. sekretarz generalny Międzynarodówki Komunistycznej, po 1945 roku – obok Dimitrowa – najważniejsza postać w budowaniu nowego, komunistycznego porządku w Bułgarii: po obaleniu monarchii pełnił obowiązki tymczasowego prezydenta (1946–1947), następnie był wicepremierem i ministrem spraw zagranicznych (1947–1949) w rządzie Georgi Dimitrowa, a po jego śmierci – premierem (1949–1950).