W 1824 przegrał proces z mnichami jasnogórskimi o zwrot majątku oddanego zakonnikom na przechowanie w 1655 przez jego przodków. W 1828 roku był członkiem Sądu Sejmowego, mającego osądzić osoby oskarżone o zdradę stanuTadeusz Bieczyński, Sąd sejmowy 1827-1829 na przestępców stanu. Urzędowe akta, Poznań 1873, s. 50..
11 sierpnia 1831 mianowany został senatorem-wojewodąAndrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 478.. Aktywnie występował w obronie sądzonych w warszawie członków Towarzystwa Patriotycznego. Wykazał potem wielką ofiarność na rzecz powstania listopadowego. Jako senator podpisał 25 stycznia 1831 roku akt detronizacji Mikołaja I RomanowaDyarusz Sejmu z R. 1830-1831, wydał Michał Rostworowski, T. I, Kraków 1907, s. 244..
Był członkiem loży wolnomularskiej Przesąd Zwyciężony w 1813 rokuStanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s.