1 stycznia 2005 objął urząd wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw uchodźców. W maju 2004 jedna z pracownic UNHCR złożyła na niego skargę, zarzucając mu molestowanie seksualne. Zarzuty te nie zostały udowodnione, jednak Biuro Nadzoru Wewnętrznego OIOS skrytykowało jego niektóre zachowania. W lutym 2005, po ujawnieniu raportu OIOS przez „The Independent”, Ruud Lubbers zdecydował się zrezygnować ze stanowiska.
Powrócił następnie do działalności społecznej, m.in. jako przewodniczący rady instytutu badawczego Energieonderzoek Centrum Nederland. Jako informateur prowadził rozmowy koalicyjne po wyborach parlamentarnych w 2006 i 2010.
Odznaczony m.in. Orderem Lwa Niderlandzkiego III i I klasy. Otrzymał kilka doktoratów honoris causa nadanych przez uniwersytety w Holandii, Stanach Zjednoczonych i Portugalii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Erazma w Rotterdamie Kategoria:Deputowani do Stanów Generalnych Kategoria:Holenderscy ministrowie gospodarki Kategoria:Ludzie urodzeni w Rotterdamie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Niderlandzkiego Kategoria:Politycy Apelu Chrześcijańsko-Demokratycznego Kategoria:Politycy Katolickiej Partii Ludowej Kategoria:Premierzy Holandii Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Tilburgu Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 2018 Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Holandii