thumb|2 szwadron pionierów podczas defilady w Warszawie z okazji Święta Trzeciego Maja, rok 1931 Szwadrony pionierów – pododdziały kawalerii Wojska Polskiego II RP.
W latach 1924–1939, w składzie każdej wielkiej jednostki kawalerii (dywizji lub brygady) znajdował się jeden szwadron pionierów, dysponujących środkami wybuchowymi i przeprawowymi.
Według organizacji wojennej L.3023/mob. org.Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... s. 1095. z 1939 roku szwadron liczył 4 oficerów, 133 podoficerów i szeregowych oraz 153 konie. Środki przeprawowe i wybuchowe transportowano na wózkach dwukołowych i jucznych koniach (16). Brygady pancerno-motorowe posiadały w swoim składzie batalion motorowy saperów.
Wyposażenie szwadronu stanowiło: 7 łodzi T-35, 24 pontony LMPD, 1100 kg materiałów wybuchowych, 130 min, 300 korpusów do min ppanc, piła spalinowa i motopompa.
Żołnierze na czapkach nosili szkarłatne otokiDziennik Rozkazów MSWojsk. nr 6 z 24 lutego 1928 roku
13 sierpnia 1931 minister spraw wojskowych marszałek Polski Józef Piłsudski rozkazem G.M. 7759 I. zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej szwadronów pionierówDz. Rozk. MSWojsk. Nr 25 z 13 sierpnia 1931, poz.