Antropologia teatru Nurtem opozycyjnym wobec badań semiologicznych, który współcześnie zyskuje wielu zwolenników, jest antropologia teatru. Swoją metodologię badań czerpie z antropologii kultury. Teatr jest postrzegany jako jeden z rytuałów. Podstawową funkcją teatru jest zdaniem antropologów metakomentarz społeczny czyli, uświadomienie najważniejszych wartości, obecnych w danej kulturze (George Bateson). Wskazuje się również, że teatr nie tylko odzwierciedla wartości, ale i komunikuje znaczenia, szczególnie konflikty, dla których szuka sposobu rozwiązań (Victor Turner i Richard Schechener). Poszukuje się uniwersalnych sposobów działania człowieka w sytuacji przedstawiania (Eugenio Barba i działająca od 1980 roku Międzynarodowa Szkoła Antropologii Teatru – ISTA). Prekursorką badań nad kierunkiem antropologicznym w teatrologii była wybitna Polska uczona Irena Sławińska autorka wydanej pierwszy raz w roku 1979, w 1985 tłumaczonej na język francuskiIrena Sławińska, Le théâtre dans la pensée contemporaine, Edité par Cahiers Théâtre Louvain, 1985 syntezy sumującej stan badań zagadnienia: Teatr w myśli współczesnej: ku antropologii teatru (PWN 1990).