Podczas rządów reakcji Po zamknięciu parlamentu od sierpnia 1849 przebywał na wygnaniu w Merano (Tyrol). Do Lwowa wrócił w 1850. Po odzyskaniu w 1849 stopnia doktora wznowił pracę jako prawnik. Zdał także egzamin adwokacki, ale nie miał pozwolenia na praktykę. Pracował wówczas jako doradca prawny w oddziale Credit-Anstalt we Lwowie. W czasie powstania styczniowego pracował w organizacji powstańczej na terenie GalicjiKsięga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864, Lwów 1904, s, 415., był m.in. wraz ze Franciszkiem Smolką i Adamem Sapiehą członkiem Komitetu Galicji Wschodniej w 1863 rokuStefan Kieniewicz, Adam Sapieha 1828-1903, Warszawa 1993, s. 91. W lipcu 1863 aresztowany pod zarzutem udziału w powstaniu polskim. Po śledztwie skazany w maju 1864 na trzy lata więzienia. Po amnestii cesarskiej, zwolniony w listopadzie 1865. Powrócił do Lwowa, gdzie ponownie podjął pracę w instytucjach kredytowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Florian Ziemiałkowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.