180px|thumb|herb Bartsch INumeracja i wygląd za I tomem Księgi Herbowej... Ostrowskiego. 180px|thumb|herb Bartsch II thumb|180px|page=22|Strona z Tablic odmian herbowych Chrząńskiego. Bartsch w prawym dolnym rogu. Bartsch (Barcz, Barszcz, Wiewiórka, Luzytan) – polski herb szlachecki, używany przez rodzinę pochodzącą z Prus i Warmii, osiadłą także na Kaszubach. Według Józefa Szymańskiego z nobilitacji. Możliwe, że herb ten jest odmianą herbu Achinger lub Bażeński.
Istniały inne rodziny tego samego nazwiska, osiadłe w tym samym regionie, ale używające innych herbów (Bartsch II, Bartsch III, Bartsch IV).
Opis herbu Istnieje wiele rozbieżnych opinii na temat wyglądu tego herbu, często w obrębie jednej publikacji.
Według Józefa Szymańskiego, herb powinien wyglądać następująco: W polu złotym wiewiórka czerwona. Klejnot: samo godło.
Taki wizerunek przytacza też Juliusz Karol Ostrowski (jako Bartsch II) oraz Mariusz Gizowski (Herby patrycjatu toruńskiego). Niekiedy wariant ten był przedstawiany z godłem i klejnotem w lewo. Tak jest w opisie u Ostrowskiego i w Encyklopedii Orgelbranda i u Emiliana Szeligi-Żernickiego (Der polnische Adel). Przemysław Pragert używa na ten herb nazwy Barcz Ib.