Nikolaus Decius, także Nicolaus Decius lub Tecius (ur. ok. 1485 w Hof nad Soławą, zm. po 1546) – niemiecki kompozytor, autor muzyki i tekstów pieśni kościelnych okresu Reformacji.
Życiorys Prawdopodobnie pochodził z miasta Hof w Górnej Frankonii, gdzie ukończył nauki w szkole łacińskiej. W 1501 został immatrykulowany na Uniwersytecie w Lipsku, a w 1506 zdał egzamin na bakalaureat z tytułem bacalaureatus atrium liberarium.
Młody Decius został twórcą pieśni kościelnych; sam również wybrał życie zakonne wstępując do zakonu, zapewne franciszkanów (jego brat, Johannes Decius był gwardianem zakonnym franciszkanów w Hof). W 1515 przeniósł się do Brunszwiku. Możliwe jednak, że Decius związał się wcześniej z benedyktynami, skoro wiadomo, że w 1519 książę brunszwicki Henryk II Młodszy przyznał mu stanowisko proboszcza klasztoru benedyktynów w Steterburgu. Wkrótce jednak stał się gorącym zwolennikiem idei Reformacji w Kościele i wyjechał do Wittenbergi studiować teologię u samego Marcina Lutra. W 1524 popierający Reformację książę pomorski Bogusław X, wystosował do Lutra list z prośbą o przysłanie mu odpowiedniego kaznodziei. Człowiekiem tym okazał się właśnie Nikolaus Decius, który został początkowo wikarym, a później proboszczem szczecińskiego kościoła św.