Seweryn Boner pozostawał wzorem stryja bankierem Zygmunta I Starego. Prowadził również rozległe interesy w całej Europie, które w 1540 roku dzięki udanym transakcjom finansowym z Habsburgami przyniosły mu godność barona Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Zakupił także liczne dobra ziemskie w okolicach Krakowa, lokował miasta na prawie magdeburskim i był mecenasem sztuki. Pod koniec życia pod wpływem szerzącej się w Małopolsce reformacji przyjął kalwinizm i został jednym z protektorów tego wyznania.
Polska gałąź rodu Bonerów wygasła w XVII wieku.
Zbeletryzowaną i wyimaginowaną historię pochodzenia i protoplasty tego rodu przedstawił Wincenty Rapacki w powieści Hanza (1890).
Przedstawiciele rodu Pokolenie 0 Seweryn Boner (zm. XV wiek) – ojciec Jana, Jakuba i Fryderyka Bonerów
Pokolenie 1 Jan Boner (1462–1523) – kupiec krakowski i bankier królewski, syn Seweryna Bonera Jakub Andrzej Boner (zm. 1517) – kupiec wrocławski, syn Seweryna Bonera Fryderyk Boner (zm. XVI wiek) – mincerz głogowski, syn Seweryna Bonera