mały|Chrystus ukrzyżowany (ukończony w 1955 roku), detal, archikatedra Chrystusa Króla w Katowicach Jan Wałach (ur. 8 sierpnia 1884 w Istebnej, zm. 30 czerwca 1979 tamże) – polski grafik, malarz i rzeźbiarz, mistrz drzeworytu.
Życiorys Wałach był góralem z Beskidu Śląskiego, który urodził się w Andziółówce, istebniańskim przysiółku. Po ukończeniu czteroklasowej szkoły powszechnej w Istebnej oraz Polskiego Gimnazjum Macierzy Szkolnej w Cieszynie uczył się w zakopiańskiej Szkole Rzemiosła Artystycznego obecnie Szkoła Przemysłu Drzewnego (1902–1904), później zaś studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Józefa Mehoffera, Juliana Fałata, Ferdynanda Ruszczyca, Jana Stanisławskiego (1904–1908). Studia uzupełniał w Paryżu – w Académie Julian i w pracowni Fernanda Cormona w École des beaux-arts (1908–1910).
Podczas I wojny światowej, w latach 1914–1918, odbył służbę wojskową w 100 Pułku Piechoty Austro-Węgier. Przez dowódcę oddziału Franciszka Latinika został mianowany malarzem i medalierem pułkowym. W tym okresie największy rozgłos uzyskał obraz bitwy pod Gorlicami w 1915 r., który przedstawiał zdobycie przez polskie pułki góry Pustki.