Darius Milhaud (ur. 4 września 1892 w Marsylii, zm. 22 czerwca 1974 w Genewie) – kompozytor francuski.

Życiorys Był potomkiem rodziny żydowskiej, zamieszkałej od pokoleń w Prowansji. W wieku 7 lat rozpoczął naukę gry na skrzypcach. Jego pierwsze kompozycje powstały w roku 1905. W roku 1909 rozpoczął naukę w Konserwatorium Paryskim, najpierw wiolinistyki, od roku 1912 kompozycji. Jego profesorami byli m.in. Charles-Marie Widor (kompozycja) i Vincent d’Indy (dyrygentura).

W roku 1912 poznał poetę Paula Claudela; przyjaźń z nim przetrwała przez całe życie.

Gdy Claudel w 1916 został ambasadorem Francji w Rio de Janeiro, Milhaud objął posadę attaché ambasady. Tam zapoznał się z brazylijską muzyką ludową i popularną.

Po powrocie do Francji w 1918 spotkał poetę Jeana Cocteau i kompozytora Erika Satiego. Został członkiem grupy kompozytorów Les Six.

W 1922 w czasie podróży po USA miał okazję zapoznać się z jazzem.

W 1925 ożenił się z kuzynką Madeleine Milhaud, autorką librett do jego utworów scenicznych.

Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do USA. Wykładał do roku 1971 kompozycję na Mills College w Oakland w Kalifornii.