Związek Śląskich Katolików (później Związek Śląskich Katolików w Czechosłowacji) – organizacja reprezentująca interesy katolickiej, polskiej mniejszości narodowej na Śląsku Austriackim (przede wszystkim na Śląsku Cieszyńskim) w Austro-Węgrzech, a później również na Śląsku Czeskim (na Zaolziu) w I Republice Czechosłowackiej (1921–1938).
Związek Śląskich Katolików w Austrii Budowany od połowy XIX wieku na Śląsku Cieszyńskim polski front narodowy ostatecznie rozpadł się po przegranych wyborach do parlamentu wiedeńskiego w 1879. 13 czerwca 1883 roku powstało Towarzystwo Katolicko-Polityczne dla Księstwa Cieszyńskiego – Związek Śląskich KatolikówNiejako dla przeciwwagi w 1884 powstało w Polskie Towarzystwo Ludowe, postrzegane jako ewangelickie i przez ZŚlK często zwalczane. G. Wnętrzak, 2014, s. 84. Zarząd ZŚK stanowili: ks. Ignacy Świeży (prezes), Franciszek Zanibal, Józef Fischer, Paweł Kania, ks. Karol Paździora, ks. Jan Puzoń. ZŚK na pierwszym miejscu stawiał obronę interesów Kościoła katolickiego i deklarował otwarcie na katolików różnych narodowości. W Związku występowały dwa nurty: ultramontański (ks. Karol Paździora) i katolicko-narodowy (ks. I. Świeży)J. Tomasiewicz, Polski ruch narodowodemokratyczny na Śląsku Cieszyńskim. [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. organizacje, wydarzenia, pojęcia. Pod red. K. Kawęckiego. T. 6.