W grudniu 1943 opuścił ziemię rakowską. Dotarł w okolice miasteczka Stołpce i wstąpił do Polskiego Oddziału Partyzanckiego im. Tadeusza Kościuszki, zwanym na Kresach „Legionami”. Oddział ten należał do struktury organizacyjnej Okręgu Nowogródek Armii Krajowej i wiosną 1944 został przemianowany na Zgrupowanie Stołpecko-Nalibockie Armii Krajowej. W Puszczy Nalibockiej walczył nie tylko z siłami niemieckimi, ale również z oddziałami Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, Białoruskiej Narodowej Samopomocy, batalionami Białoruskiej Krajowej Obrony oraz z policją białoruską. 29 czerwca 1944 opuścił ze Zgrupowaniem Stołpecko-Nalibockim Puszczę Nalibocką.

Walki w Puszczy Kampinoskiej thumb|Tablica informacyjna o wsi Wiersze 26 lipca 1944 ze Zgrupowaniem Stołpecko-Nalibockim dotarł do Dziekanowa Polskiego. 1 sierpnia 1944 został żołnierzem VII Obwodu „Obroża” Armii Krajowej. Walczył w Pułku „Palmiry – Młociny”, którego trzon stanowili żołnierze Zgrupowania Stołpecko-Nalibockiego. W Puszczy Kampinoskiej walczył z okupantem hitlerowskim w bitwie pod Aleksandrowem. Kontynuował walkę na terenie działania VII Rejonu „Obroży”, na terenie obecnych powiatów: nowodworskiego i warszawskiego zachodniego.