Zapewniał także mieszkańcom 15 lat wolnizny, 1564–1568 kasztelan sądecki, 1564–1569 podskarbi wielki koronny, 1565 we dworze w Cieślach otrzymał pozew, w którym Walenty, przełożony klasztoru krzyżanowskiego wzywał go do stawienia się przed sąd z powodu czynienia krzywd poddanym klasztornym (chodziło o wieś Leśnica). Sprawa ta toczyła się jeszcze po śmierci Stanisława Sobka, 12 lipca 1566–1569 król nadał mu starostwo tyszowieckie, był członkiem komisji do rewizji królewszczyzn na sejmie 1566 rokuKrzysztof Chłapowski, Realizacja reform egzekucji dóbr 1563–1665. Sprawa zastawów królewszczyzn małopolskich, Warszawa 1984, s. 29.. 2 kwietnia 1568 zostaje kasztelanem sandomierskim, 1569 bierze udział w Lublinie w rokowaniach z Litwinami dotyczących zasad związku obu państw, opowiadał się za unią z Litwą, popierał inkorporację Wołynia i Podlasia do Korony. Podpisał akt unii z Litwą, dokumenty inkorporacyjne oraz akt powołujący Komisję Morską (działalność Komisji Morskiej ustała wraz ze śmiercią Zygmunta II Augusta), zmarł 5 listopada 1569 roku.

Zobacz też Sobków Unia lubelska Kasztelani i starostowie małogoscy

Uwagi

Przypisy