André Grabar (ur. 26 lipca 1896 w Kijowie, zm. 3 października 1990 w Paryżu) – francuski historyk sztuki i archeolog pochodzenia rosyjskiego. Swoje badania koncentrował głównie na sztuce wczesnochrześcijańskiej i bizantyńskiej.
Życiorys W 1914 roku ukończył liceum w Kijowie i rozpoczął studia o profilu klasycznym na Uniwersytecie św. Włodzimierza. Rok później przeniósł się na uniwersytet w Petersburgu, gdzie studiował do czasu rewolucji październikowej w 1917 roku. Studia ukończył w Odessie (1919) i w 1920 wyjechał z Rosji do Bułgarii. W latach 1920–1922 pracował jako kustosz w Muzeum Narodowym w Sofii. Po dwóch latach na stałe przeniósł się do Francji, gdzie pracował na uniwersytetach w Strasburgu (1928-1937) i Paryżu w École Pratique des Hautes Études (1937-1946). W latach 1946–1966 obejmował katedrę archeologii bizantyńskiej w Collège de France. Od 1937 roku był współredaktorem "Cahiers Archeologiques".
Doctor honoris causa uniwersytetów w Princeton, Uppsali i Edynburgu. W 1963 otrzymał Pour le Mérite za Naukę i Sztukę.
Ojciec Olega Grabara (1929-2011), historyka sztuki specjalizującego się w sztuce islamskiej.