Propaganda wyborcza – jedna z form oddziaływania na wyborcę, mająca na celu ukształtowanie u niego określonych poglądów politycznych oraz pozyskanie jak najszerszego grona zwolenników dla promowanego kandydata.
Instytut Analiz Propagandy Uniwersytetu Columbia w Stanach Zjednoczonych opracował w latach trzydziestych dwudziestego wieku listę siedmiu zabiegów propagandowych najczęściej stosowanych w przedwyborczej rywalizacji. Są to: Dołączanie epitetów – w celu wywołania u odbiorcy uczucia nienawiści, uprzedzenia lub strachu, bez obiektywnej oceny, tylko na zasadzie skojarzeń Piękne ogólniki – mają na celu ukrycie istoty zjawiska bądź jej zafałszowanie Ludowość – jest chwytem "pod publiczkę" mającym przedstawić wyborcom polityka jako prostego, przeciętnego człowieka Powoływanie się na autorytety – powoływanie się na osoby cieszące się prestiżem w danej społeczności w celu przenoszenia ich autorytetu na inne osoby Aksjomatyczność dowodów – bezkrytyczne przyjęcie całkowicie lub częściowo nieprawdziwych informacji i ocen podanych w formie pewniaka, który nie wymaga dowodu i nie podlega krytyce, ale dany jest do wierzenia. Owczy pęd – chwyt polegający na forsowaniu na ogół fałszywej tezy, że wszyscy członkowie danej zbiorowości (np.