Janusz Dębiński (ur. 1953, zm. 25 września 1973) i Konstanty Feder (ur. 8 października 1954) – polscy przestępcy, którzy wzięli udział w dwóch morderstwach popełnionych w 1972 roku.
Życiorys Janusz Dębiński był mieszkańcem Konstantynowa Łódzkiego. Ukończył szkołę podstawową, pochodził z rozbitej rodziny. Jedyną jego pasją była broń. Chciał też stworzyć podziemną armię. W czasie przeszukań w jego domu znaleziono przyrządy do montowania samopału, a na odebranej mu po zatrzymaniu, poprzerabianej przez niego broni palnej widniał napis: „Zrobiłem to, żeby mieć na zawsze spokój”.
14 września 1972 wraz ze swym kolegą, o rok młodszym Konstantym Federem, zamordowali dwie osoby. Pierwszą ofiarą był łódzki taksówkarz, dwudziestoośmioletni Czesław Pacha. Feder i Dębiński kazali się wieźć na skraj lasu w Żabiczkach. Na miejscu kazali mu wysiąść z samochodu. Kierowca, mimo iż zobaczył broń nie chciał jednak opuścić taksówki i wówczas został zastrzelony przez Federa. Zabójcy zostawiwszy samochód poszli do pociągu, którym dojechali do miejscowości Ociąż koło Kalisza, skąd z kolei poszli do wsi Fabianów. O zmierzchu zapukali do jednego z domów. Otworzył im trzydziestojednoletni stolarz, Jan Barczyński, od którego zażądali pieniędzy. Barczyński odpowiedział, że żadnych pieniędzy nie ma i po krótkiej szarpaninie zamknął drzwi.