W latach trzydziestych XVIII wieku torysi: William Wyndham i Henry St John, 1. wicehrabia Bolingbroke wsparli akcję tak zwanych Patriot Boys (należeli do niej też wigowie, jak William Pulteney) wymierzoną w rząd Walpole’a. Natomiast lata 1714–1760 to w historiografii brytyjskiej „Supremacja Wigów”.
Dopiero w roku 1762 władzę objął torys John Stuart, 3. hrabia Bute, lecz musiał on ustąpić w roku następnym. W roku 1770 król Jerzy III Hanowerski przeforsował powstanie parlamentu torysowskiego, którym kierował 1770–1782 Frederick North, lord North. Niepowodzenie, jakim zakończyła się dla Brytyjczyków amerykańska wojna o niepodległość, doprowadziła do jego upadku.
XIX wiek Od grudnia 1783 roku, kiedy władzę przejął William Pitt Młodszy, torysi rządzili nieprzerwanie do roku 1830.
Od roku 1834 torysi zwani są Partią Konserwatywną. Nazwę tę wymyślił sir Robert Peel, torys pierwszej połowy XIX wieku.
Przypisy
Kategoria:Historia Wielkiej Brytanii
Kategoria:Partie i ugrupowania w Wielkiej Brytanii Kategoria:Partie konserwatywne