Герман Хафнер: Выдающиеся портреты античности. 337 портретов в слове и образе. Москва: Прогресс, 1984, s. 236n).. Obok wielkiego artyzmu wykazuje ono wyraźne cechy szkoły Lizypa, a ponieważ twórcą nie mógł już być on sam, był nim najpewniej jego uczeń – stąd atrybucja rzeźbiarzowi, któremu oprócz wizerunku patronki być może powierzono wykonanie też podobizny założyciela miastaMaria Ludwika Bernhard: Sztuka hellenistyczna, dz. cyt., s. 214, 234..
Niewykluczone, że jego dziełem było przedstawienie Dionizosa (tzw. Ojciec Liber), wymienione przez Pliniusza w rzymskiej kolekcji Azyniusza PollionaNaturalis historia XXXVI, 34.. Przypisuje mu się również autorstwo rzeźby siedzącej dziewczynki ze zbiorów rzymskiego Pałacu Konserwatorów, zdradzającej podobny układ postaci co w przedstawieniu Tyche, tj. kompozycję opartą na dwóch zwrotach ciała (korpus skręcony w lewo, głowa w prawo)Maria Ludwika Bernhard: Sztuka hellenistyczna, dz. cyt., s. 214, 243..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brązownicy Kategoria:Rzeźbiarze starożytnej Grecji