Pierwsza w pełni zachowana inskrypcja pochodzi z 512 roku (znajduje się w al-Hira), lecz najprawdopodobniej alfabet ten powstał kilkanaście lub kilkadziesiąt lat wcześniej.
Obecność chrześcijańskiej ludności arabskiej stała się jedną z przyczyn szybkich postępów militarnych i asymilacyjnych islamu. To oni pośredniczyli w rokowaniach między dowódcami wojskowymi a podbitą ludnością, oni także zaznajamiali z dorobkiem miejscowych społeczności islamskich pobratymców, nauczając pisma i metod zarządzenia.
Arabscy chrześcijanie w polityce Pomimo prawnych, społecznych i ekonomicznych ograniczeń chrześcijanie w państwach arabskich dochodzili do eksponowanych stanowisk. Przez wiele wieków stanowili warstwę rządzącą w Libanie i nawet obecnie prezydent tego kraju musi być katolikiem obrządku maronickiego. Również w innych krajach zajmowali czołowe miejsce w polityce, byli premierami (Boutros Ghali Pasza w Egipcie, Faris al-Churi w Syrii) oraz ministrami (np. Irakijczyk Tarik Aziz, Egipcjanin Jusuf Butrus-Ghali). Sekretarz Generalny ONZ z lat 1992–1996, Boutros Boutros-Ghali jest natomiast chrześcijańskim Koptem. Myśliciele, tacy jak np.