Bitwa o Iwo Jimę (operacja Detachment) – ważna bitwa pomiędzy siłami Stanów Zjednoczonych i Japonii o kontrolę nad wyspą Iwo Jima stoczona od 19 lutego do 26 marca 1945 roku podczas wojny na Pacyfiku w czasie II wojny światowej.
Iwo Jima została silnie ufortyfikowana, z wieloma jaskiniami i punktami umocnionymi połączonymi ze sobą za pomocą sieci podziemnych tuneli o łącznej długości 18 km. Zbudowano także dwa lotniska polowe dla wzmocnienia wewnętrznego pasa obronnego Wysp Japońskich, a artyleria na zboczach góry Suribachi miała zapewniać im bezpieczeństwo. Stacjonował tu około 21-tysięczny garnizon pod dowództwem generała Tadamichi Kuribayashiego.
Amerykańskie siły lądowe były wspierane przez silną artylerię okrętową i miały całkowitą przewagę powietrzną zapewnianą przez lotnictwo marynarki wojennej i piechoty morskiej USA przez całą bitwę. Pięciotygodniowa bitwa była jedną z najbardziej intensywnych i krwawych starć wojny na Pacyfiku oraz całej II wojny światowej.