17 lutego 1945 roku niszczyciel eskortowy USS „Blessman” wysłał Underwater Demolition Team 15 (UDT-15) w kierunku Plaży Niebieskiej w celu przeprowadzenia rozpoznania. Japońska piechota ostrzelała ich, zabiając jednego amerykańskiego nurka. Wieczorem 18 lutego „Blessman” został trafiony bombą z japońskiego samolotu, zginęło 40 marynarzy, w tym 15 członków UDT.
Bombardowanie przed lądowaniem thumb|Pancernik USS „New York” ostrzeliwuje wyspę z dział kal. 360 mm, 16 lutego 1945 roku (Dzień D minus 3) Gen. mjr Harry Schmidt, dowódca sił desantowych piechoty morskiej, poprosił o 10-dniowy intensywny ostrzał wyspy bezpośrednio przed atakiem desantowym w połowie lutego. Jednak kontradmirał William H.P. Blandy, dowódca Sił Wsparcia Amfibijnego (Task Force 52), nie wierzył, że takie bombardowanie da mu czas na uzupełnienie amunicji artylerii okrętowej przed lądowaniem; odrzucił więc prośbę Schmidta. Schmidt poprosił następnie o dziewięć dni ostrzału; Blandy ponownie odmówił i zgodził się jedynie na trzydniowe bombardowanie. Ta decyzja wywołała wiele niezadowolenia wśród żołnierzy piechoty morskiej. Po wojnie gen. por. Holland M. „Howlin’ Mad” Smith, dowódca oddziałów ekspedycyjnych (Task Force 56, która składała się z oddziałów V Korpusu Amfibijnego Schmidta), gorzko narzekał, że brak ognia artyleryjskiego z morza kosztował życie wielu marines podczas całej kampanii.