Tylon (Tilo) (ur. ?, zm. po 22 maja 1295Kodeks Dyplomatyczny Wielkopolski, t.VI, nr 48.) – bliski współpracownik, notariusz, następnie protonotariusz ostatniego wielkopolskiego Piasta Przemysła II, prepozyt santocki.
Tylon pochodził z rodziny mieszczańskiejAleksander Swieżawski, Przemysł Król Polski, Warszawa 2006, s. 246.. Jego rodzonymi braćmi byli inni pisarze Przemysła: Jaśko, Mikołaj (późniejszy kanonik poznański), Jakub (kanonik oraz notariusz biskupa poznańskiego). Mieli oni jeszcze piątego brata Stefana, który był również kanonikiem poznańskim.
Na urzędzie notariusza książęcego Tylon występuje dowodnie w latach 1273–1286Stanisław Krzyżanowski, Dyplomy i kancelaryja Przemysła II. Studyjum z dyplomatyki polskiej XIII wieku, Pamiętnik Akademii Umięjęstności, Wydział Filologiczny i Historyczno-Filozoficzny, t. VIII, 1890, s. 146., by w 1286 r.zostać kapelanem księcia i protonotariuszem. Z nieznanych przyczyn wkrótce potem Tylon odszedł z kancelarii Przemysła II i został (zapewne dzięki poparciu księcia) prepozytem santockim. Odejście na nowy urząd nie przeszkodziło jednak Tylonowi w dalszym ciągu przebywać blisko dworu, gdyż także po odejściu na urząd prepozyta występuje on często w dokumentach Przemysła, jako świadek czynności prawnychTamże, s.