Między 1955 a 1958 rokiem ukończono budowę lotniska, elektrowni, przystani rzecznej, magazynów, 21 ulic oraz wielu budynków mieszkalnych.
18 lipca 1958, podczas piętnastego zebrania Rady Terytoriów Północno-Zachodnich, oficjalnie proklamowano powstanie osady Inuvik. Była to pierwsza kanadyjska planowa osada położona na północ od koła podbiegunowego. Mimo iż pierwotnie nowa osada miała nosić nazwę New Aklavik, to jednak ostatecznie wybrano nazwę Inuvik, co w języku miejscowych Inuitów oznacza „Miejsce człowieka”.
Lata rozwoju 1958-1980 W pierwszych latach swego istnienia Inuvik rosło szybko, nowymi mieszkańcami byli głównie Inuici, Metysi oraz Indianie Dene. W 1967 roku Inuvik otrzymało status wsi. Do tego czasu posiadało już własny szpital, szkołę podstawową oraz kościół.
W 1970 roku Inuvik otrzymało prawa miejskie, stając się tym samym pierwszym i jedynym kanadyjskim miastem na północ od koła polarnego. W 1970 roku odkryto też w regionie delty Mackenzie złoża ropy naftowej, a w 1971 złoża gazu ziemnego. Spowodowało to bardzo szybki rozwój osady oraz napływ dużej ilości białych mieszkańców. W 1979 roku otworzono drogę Dempster Highway – otwarte latem i zimą połączenie drogowe łączące Inuvik z resztą Kanady.